Maar soms.. heel soms komt zijn woeste kant boven. Bijvoorbeeld als je hem zijn pyama aantrekt, zijn tanden probeert te poetsen, af te drogen of als je hem in bed legt en hij daar net even geen zin in heeft. Of -zoals je hieronder kunt zien- hem probeert zijn ijsje af te pakken.
Dan gaat het alarm af. En hoe. Ik heb het niet over een beetje schreeuwen, ik heb het ook niet over een droevig tranendal. Ik heb het over een woest gegil. Heel hoog en vooral heel hard. Na het schrijven van dit artikel hebben wij een decibelmeter in huis en we besloten eens te meten hoe hard heel hard is. 120 decibel haalt meneer met gemak.







